ZE ZIJN VAN WAAR ZE SLAPEN

Elke avond legt Ayten een stuk brood op de stalen balk onder de nok van de gymzaal. Ze telt de duiven die daarboven zitten en ze telt de nesten. Opschrijven doet ze het niet. Ze maakt deze vloer al schoon sinds de valmatten nog rood waren.Dan wordt de nok dichtgemaakt met gaas. De duiven blijven eruit, de nesten blijven erin, en wat in die nesten woonde zoekt een andere weg naar beneden. Bij de opvang die ''s middags de zaal huurt begint Sevda bulten te tellen op armen en in halzen, en ze schrijft ze in een schriftje dat nergens meetelt.Ondertussen loopt er een aanbesteding, en zolang die loopt mag de huurder niets zeggen tegen de verhuurder. Boven het gaas liggen de nesten waar ze liggen, en beneden gaat de zaal elke middag weer open.Dit boek is door AI gegenereerd.