ZE SCHIETEN GATEN IN DE LUCHT

Het ergste was 14 mei ''s middags. Er kwamen meer vliegtuigen over en het bombardement werd heviger. Wij moesten op de trap gaan zitten, daar was het het smalst tussen twee muren. Dus als er wat zou vallen, zat je daar het veiligst.We hadden allemaal een deken mee genomen tegen de kou, dat hielp wel iets. We gingen met z''n tweeen onder een deken zitten, zodoende kon je elkaar nog wat verwarmen. Daar zat je dan op de trap, te rillen zowel van angst als van de kou. We waren nu wel bang.