VADERTJE LANGBEEN

Jerusha Abbott werd opgevoed in het John Grier Huis, een ouderwets weeshuis. De kinderen waren totaal afhankelijk van liefdadigheid en droegen andermans afdankertjes. Jerusha, heeft een hekel aan haar ongebruikelijke voornaam, en gebruikt in plaats daarvan de naam Judy. Op haar 17de is ze klaar met haar onderwijs en werkt nog steeds in de slaapzalen bij de instelling waar ze werd grootgebracht.
Een dag na het bezoek van de regenten wordt ze als enige meisje geselecteerd om naar de universiteit te gaan. De regent die haar mecenas wordt, heeft haar uitgekozen om haar vrijmoedige en intelligente manier waarop ze verhalen en opstellen schrijft.
Hij heeft gesproken met haar voormalige leerkrachten en denkt dat ze de potentie heeft omeen uitstekend schrijver te worden. Hij zal haar collegegeld betalen en ook geef haar een royale maandelijkse toelage.
Judy moet hem maandelijks een brief schrijven met haar vorderingen en wedervaren, omdat hij gelooft dat het schrijven belangrijk is voor de ontwikkeling van een schrijver. Echter, ze zal nooit weten wie hij is. Ze moet hem Mr Smith noemen.
Judy heeft een glimp van de schaduw van haar weldoener opgevangen en weet dat hij een lange man moet zijn met lange benen. Daarom noemt ze hem schertsend Daddy-Long-Legs.
Ze versiert haar brieven met kinderlijke lijntekeningen, ook gemaakt door Jean Webster.
Ondanks haar vele smeekbeden, laat haar weldoener zich niet zien gedurende de vier jaar van haar studie, maar aan het eind wordt toch duidelijk wie hij is.