TRAPPEN

Emblemen zonder afbeelding, dat is misschien de beste omschrijving van de gedichten van Sebastiene Postma - want verder tart deze poezie elke beschrijving. Toch is de opbouw van de gedichten in Trappen even consequent als helder: een essayistische ov
erweging, een beeldende passage, vaak anekdotisch gekleurd, en een conclusie in twee regels. In precieze, prachtig opgeschreven haast proza-achtige overwegingen ontvouwt zich de Engelse poezie, de geschiedenis van de Romantiek, en de wanhoop van een
fin-de-siecle. Trappen gaat over traditie en vernieuwing, vrijheid en determinatie, onderdrukking en verzet. De ''trap'' is een schop, een val, een trede, een ladder, een stap, een voetspoor, gestolde realiteit die kan metamorfoseren. En onder de pe
n van Postma verandert essay in biografie en biografie in poezie. Trappen is een uitzonderlijk debuut.