TOEN DE WETENSCHAP ERNAAST ZAT

Wetenschap ontwikkelt zich niet in een rechte lijn, maar via vallen en opstaan. Dit boek is met behulp van kunstmatige intelligentie samengesteld en neemt je mee langs een reeks bekende wetenschappelijke dwalingen: theorieen en aannames die ooit alsvaststaand golden, maar later onjuist bleken. Je leest hoe overtuigingen als de fasciotheorie van spontane generatie, het geloof in de ether, of het idee dat continenten onbeweeglijk waren, tot stand kwamen, waarom ze lang stand hielden en hoe ze uiteindelijk werden weerlegd. Daarbij komt aan bod welke rol aannames, beperkte meetmethoden en vooringenomenheid speelden in het ontstaan van deze dwalingen. Het boek laat zien dat fouten en bijstellingen geen zwakte zijn, maar een wezenlijk onderdeelvan hoe wetenschappelijke kennis groeit. Zo krijg je een genuanceerder beeld van hoe wetenschap werkt, met vallen en opstaan als vaste metgezellen.