ROOIEN

Tije telt. De emmers voor de rooi, de happen die Loes van haar brood neemt, de stappen naar de schuur. Zo blijft de dag kloppen, zo blijft het erf overzichtelijk - tot Kobus, de vogel in de kantine, dingen begint na te praten die niemand hem heeft geleerd. Zinnen met Hermans stem erin, al is Herman een jaar dood. Over geld dat veilig ligt. Over tekenen, donderdag. Over de linde.Als Herman en Ben''s zus Ria na tien jaar terugkomt op het erf, met vragen over een erfdeel en een grijze auto die te lang bij het hek blijft staan, gaat er iets scheuren onder de gewone dingen: het voeren, het rooien, het inmaken van bonen voor de markt. Marieke houdt de boel draaiende zoals ze dat al twaalf jaar doet. Loes dwaalt ''s nachts naar de boom achter de schuur en weet steeds minder zeker welke kant ze op moet.Tije telt door, want tellen is het enige wat niet liegt. Maar wat Kobus allemaal heeft opgevangen - en van wie - telt hij niet mee.Dit boek is door AI gegenereerd.