PRIKKELINGEN EN ANDERE BEESTACHTIGHEDEN

Hoe gaat dat in zijn werk, rijden met een dierenambulance? Met wat voor dieren krijg je zoal te maken? Wat voor eisen worden er gesteld aan zo iemand? Wat voor werk is het eigenlijk?

Schrijver is gepensioneerd zeeman en omdat hij als gepensioneerde toch niet zoveel te doen had heeft hij zich aangemeld als vrijwilliger op een dierenambulance. Als zodanig krijgt hij uiteenlopende gevallen, zoals zieke, gewonde of verloren dieren, te vervoeren.

Je moet natuurlijk wel een zekere affiniteit met dieren hebben en fobieen op dat gebied strekken niet tot aanbeveling, maar voor de rest vallen de eisen hard mee. Goed beschouwd hoef je alleen maar een rijbewijs te hebben.

Als chauffeur ben je alleen dat. Het is niet zoals ineen echte ambulance, waarin gekwalificeerde verpleegkundigen rijden. Soms moet je beoordelen of een dier naar een opvang kan of dat een dierenarts ingeschakeld moet worden. Maar met een beetje gezond verstand, wat ervaring en hulp van de centrale isdat best te doen.

Het boek zelf bestaat uit verhalen uit de praktijk, direct opgetekend na de gebeurtenissen. Het boek is verdeeld in hoofdstukken met meest drie tot zes verhalen die elk voor zich een melding vormen