PER STREKKENDE METER

Op een dinsdagochtend in november trekt een sleepboot de ark van Gerrit Bootsma weg van de kade aan het Johan van Hasseltkanaal in Amsterdam-Noord, na eenendertig jaar aan dezelfde palen. Ineke Vlaanderen tekent voor ontvangst met een pan soep tussen haar knieen. Haar moeder Corrie wacht bij een geleende bestelbus en weet nog niet waar ze die nacht slaapt.Vanaf dat vertrek loopt het boek terug in de tijd. Naar Marijke, die de ligplaats op haar naam liet zetten met een handtekening die haar vader niet meer kon zetten. Naar haar broer Bram, veerman op het IJ, die veertien maanden liggeld betaalde van het spaargeld van een oude vrouw. Naar buurman Wim de Rooy, die bijhoudt wat er op de kade gebeurt en een brief post.Onder alles liggen een cascokeuring van veertigduizend euro en een achterkajuit die contant wordt verhuurd aan iemand die zich er niet mag inschrijven.