OP ZO'N KAART HEB IK NOG NOOIT GESTAAN

Het luik klemt waar het altijd klemt. Kyano wrikt het los en hangt de prijslijst recht, aan een weg waar bijna niemand vaart mindert. Als de landmeters hun kaart op de vensterbank laten liggen, blijkt de plek van de kraam een wit vlak te zijn: geen nummer, geen naam, alsof het papier daar gewoon papier is.Dan wordt het land achter de sloot een zonnepark, en met het park komt een ploeg die elke dag moet eten. Zijn tante Yenthe telt ''s avonds hardop, praat over een foodtruck in Emmen en over water daarna komt. In zijn broekzak ligt een mail die hij niet opent, van een bedrijf waarvan de naam in het dorpshuis op elke sheet stond.Achter het hek komen de tafels rij na rij overeind. De kraam staat nog waar hij altijd stond, en wat Kyano weet heeft hij nog steeds niet gezegd.Dit boek is door AI gegenereerd.