OASE 122/123

• Een rijke collectie aan reflectiesop historische en hedendaagse praktijken, methodes en middelen die ecologische overwegingen verankeren in het architectuuronderwijs


• Met aandacht voor de hoofdaspecten in ecologisch denken: pedagogieen, materie, situaties, processen en relaties


• Een bundeling van essays, vakomschrijvingen en exemplarische studentenprojecten

OASE 122 onderzoekt hoe het architectuuronderwijs kan veranderen in reactie op de klimaatcrisis. Conventionele architectuureducatie doceert grotendeels via abstracties. Binnen een denkbeeldig scenario ontwikkelen studenten hun vaardigheden als ontwerper. Maar vanuit een ecologisch perspectief is zo''n geisoleerde positie niet meer houdbaar. Hoe kunnen we de realiteit binnenbrengen in onze onderwijsinstituten? Of, andersom, hoe brengen we het onderwijs naar de in hoog tempo veranderende buitenwereld? Om deze vragen te beantwoorden onderzoekt OASE 122 zowel de inhoud van het onderwijs als de passende settings en methodes om het te verankeren in de ecologische tijdsgeest.