OASE 104

For English see below

Metabolisme, of stofwisseling, staat voor het omzetten van de ene vorm van materie in een andere. Binnen de stedenbouw en architectuur is er vooral veel aandacht voor het in kaart brengen en beheersen van de stofstromen die door de industrialisering ernstig ontregeld werden. Oase 104 verkent de context van de plaatsen waar stofwisseling zich voltrok.

Publieke wasplaatsen, gemeenschappelijke broodovens en het stedelijk slachthuis zijn voorbeelden van plaatsen van stofwisseling die het stedelijk huishouden van een gemeenschap op orde hielden. Tegelijkertijd voegden deze plekken een bijkomende betekenislaag toe aan het stadslandschap met specifieke afspraken en gedragscodes die het gedeelde gebruik reguleerden en mogelijk maakten in een stedelijke omgeving.

Hoe kunnen architectuur en stedenbouw bijdragen aan een politiek-ecologisch relevant metabolisme dat ''citizenship'' veronderstelt in plaats van ''customership''? Dat wil zeggen projecten die mede de condities scheppen waaronder het metabolisch perspectief opnieuw een stedelijk perspectief van ''burgerschap'' kan genereren.

- English -
Metabolism is the conversion of one form of matter into another. Urban design and architecture are currently paying a great deal of attention to the charting and controlling of material flows that have been severely disrupted by industrialization. OASE 104 explores the context of locations in which metabolism took place.

Public washrooms, communal bread ovens and urban slaughterhouses are examples of locations of metabolism that kept communities'' urban household in order. At the same time, these places added an extra layer of meaning to the urban landscape by their specific agreements and codes of conduct that regulated and facilitated their shared use in an urban environment.

How can architecture and urban design contribute to a politically and ecologically relevant metabolism that presupposes citizenship rather than customership? In other words, which projects can help create the conditions under which the metabolic perspective can regenerate an urban perspective on citizenship?