MUNTEN TEL IK NIET

Op 27 juni 2005 trekt Marten Hakvoort met zijn hak een streep over de klinkers voor het oude douanekantoor aan de Nieuwstraat in Kerkrade: hier Nederlands, daar Duits. Het pand is van hem, gekocht met veertigduizend euro van zijn zwager Kommer, die het bedrag diezelfde middag in een schoolschrift schrijft. Achttien jaar lang gaat dat schrift open op de verjaardag van zijn dochter Ingetje.Terwijl Marten handelt in wat het verschil tussen twee stoepen oplevert, statiegeld, jerrycans, pakketten, houdt zijn vrouw Heiltje de boeken bij en legt ze honderd meter verderop iets opzij dat alleen van haar is. Ingetje leert tellen tussen de kratten, en daarna telt ze wat er niet klopt.Op haar achttiende verjaardag staat er een koekblik naast het schoolschrift op de balie, en doet Ingetje haar vader een voorstel waarvoor iemand iets moet opgeven.