MOLEN- EN MERENTOCHT

In de befaamde winter van 1962/63 heb ik leren schaatsen. In die tijd woonde ik als 7-jarige aan de Hoofdvaart in Nieuw-Vennep en we hadden bijna 3 maanden een ijsbaan voor de deur.
Op Friese doorlopertjes stonden we dus zeer regelmatig op het ijs.
De jaren daarna werd het schaatsgevoel aangewakkerd door Ard en Keessie.
In 1979 kwam dan ook mijn meest bijzondere tocht. Op de dag, dat ik op de bibliotheekacademie in Amsterdam een tentamen had moeten afleggen, reden de bussen niet. Het had geijzeld en er lag wel 5 cm ijs op de Hoofdweg. Op de schaats ben ik die dag OVER DE WEG naar de Kaag gereden.
In november 1979 kwam ik in Leiden wonen en een collega nam me mee naar de IJshal aan de Vondellaan: ik was meteen verkocht.
Hoe het verder is gelopen met deze natuurijsschaatser kunt u lezen in Molen- en Merentocht. De titel is niet bij toeval gekozen. Het is de officiAJarenlange ervaring als toertochtschaatser hebben geleid tot de in dit boek opgenomen toertochttips: wat moet je wel doen en wat beslist niet, als je een toertocht gaat schaatsen.