MIJN DORP AAN DE WATERKANT

Een boek dat je terugvoert naar de tijd waarin alles overzichtelijk leek waar taal en rekenen de belangrijkste schoolvakken waren. Toen een lagere school nog totaal anders was dan de basisschool nu. De leerlingen hadden nog respect en de leraar had nog gezag. Je woonde in een dorp en niet op een nieuwe verkaveling. Je verplaatsen deed je met de fiets omdat je geen auto had. Je telefoon, als je die al had, bleef thuis staan verbonden met een draad. Je zag nog mensen in werkplunje op straat lopen. Mensen met beroepen die nu uitgestorven zijn. Er was toen in bijna elke straat wel een cafe. Cafes die nu verdwenen zijn of vervangen door tavernes.