LAATSTE HUIS

Femke komt met een klembord en een meetlint naar de Kroezestraat, waar nog twee huizen overeind staan tussen de kale kavels. Zij noteert scheuren, zij houdt de planning bijeen, zij is degene die het einde met een datum kan aanwijzen. Grada, de bewoonster van nummer zeven, zet iedere keer koffie voor haar klaar op het muurtje bij de geranium, en tekent niets voor akkoord. Er is een zoon die al jaren niet gebeld heeft en toch steeds dichterbij komt. Er is een buurman die haar goot vastzet en een schuld met zich meedraagt die zwaarder is dan hij kan tillen. Er is een straat die verdwijnt in stukken van vier millimeter per keer, terwijl iedereen daarbinnen wacht op iets wat nog niet gezegd is. Terwijl de kraan aan het eind van de straat dichterbij schuift, blijkt niemand hier alleen te komen voor wat er op papier staat. Wat er nog gezegd moet worden, moet gezegd worden voordat het huis er niet meer is om het in te zeggen.Dit boek is door AI gegenereerd.