JE HEUP IS EEN TAFEL

Djamila ligt op haar rug onder de vloer van de spoelkeuken en draait een dop los waar alleen lucht uit komt. De aanvraag is in behandeling, en zij zet vandaag toch het bord buiten. Wie wacht tot alles is aangesloten, betaalt pacht om naar een dichtedeur te kijken. Water haalt ze in jerrycans, stroom komt uit het aggregaat van een man die het haar niet voor niets leent.Die man wil geen huur meer. Hij wil een deel van de zaak, en hij weet waar het paviljoen lek zit: de bakker die op donderdag liever ergens anders staat, de dochter achter de kassa die al aan haar eigen naam denkt.Op de parkeerplaats staat de viskraam van haar vader, met zijn naam erop in brede letters. Hij drinkt koffie bij haar en rekent niet af. Binnen komt hij niet.Dit boek is door AI gegenereerd.