IK RIJD HEM

Marcelis rijdt en Zacharias vertelt. Elke zaal in de Alblasserwaard krijgt dezelfde avond: de kachel die op zaal uitging, de zuster die de dekens hardop telde en er telkens een tekort kwam. Het zijn de winters van de man achter het stuur, uit het internaat waar kinderen van schippers werden ondergebracht, maar voorin de zaal klinken ze in de ik-vorm, want dat scheelt uitleg.Voor het benzinegeld bedankt Marcelis. Hij wil iets anders, en het is niet veel: een regel onderaan het affiche, in kleineletters, waar staat waar het vandaan komt. Dat is niet meer dan normaal, vindt Zacharias, en daar blijft het bij.Dan meldt zich een uitgever boven een fietsenzaak, en blijkt er langs de weg nog iemand te staan die al jaren betaald krijgt om juist nergens genoemd te worden.Dit boek is door AI gegenereerd.