IK KOM VOOR NIKS

Bij de eerste repetitie na de bouwvak zet Fausto Bevilacqua vierentwintig stoelen klaar in het zaaltje aan de Kaalheidersteenweg in Haanrade. Er komen elf mensen. In juni moet fanfare Sint-Barbara voor het Sacrament uit over de Grensstraat, zoals sinds 1953, en de pastoor rekent op een vol korps. Fausto huurt blazers in, vijfenzeventig euro per uittocht, en haalt dat geld uit de pot die voor de jeugdopleiding is gegeven.Bij de kascontrole in december ziet klarinetdocente Graziella Ferrer het bedrag staan. Daarna weten er steeds meer mensen ervan en zegt niemand iets. Secretaris Herminia Alarcon streept in haar agenda maand na maand door wat niet doorgaat. Domenico Scaramuzza, zesenzeventig, blaast na veertig jaar alleen nog lucht door zijnbombardon. Aitana Ruiz, ingehuurd, speelt beter dan de hele zaal en staat op geen enkele lijst.Een verenigingsjaar in Kerkrade, waarin iedereen een sluitend argument heeft en de agenda leegloopt.