IK HEB GEEN HAAST MET WONEN

Mannen in oranje hesjes zetten paaltjes in het gras achter de dam. Gerhardus brengt ze koffie, want zo hoort dat, en vraagt of hij het schermpje mag zien waarop zijn land is veranderd in een grijs vlak met een rode lijn eromheen. Geen namen erbij, geen letters. Hij heeft getekend. Wat hij precies getekend heeft, ligt thuis in een map.Zijn dochter Alida houdt de boeken bij. Zij weet welke termijn wanneer gaat lopen, zij belt met de gemeente, zij schrijft op wat er kapotgaat terwijl de palen de grond in gaan. Haar broer wil dat er iets op papier komt over hoe het verdeeld wordt, en zegt er niet bij waarom.Als de panelen aangaan vraagt Gerhardus haar het contract hardop voor te lezen. Niet het begin. Het stuk achterin, over wie het er later allemaal weer uit moet halen.Dit boek is door AI gegenereerd.