IK HEB DE HAND GEZIEN

Svitlana wil een zomer waarin niemand iets van haar moet. Ze krijgt hem aan boord bij de man die sinds de winter op het water woont en die elke avond de motoruren overschrijft in een journaal waarvan de kolommen al getrokken waren voordat hij het schip kocht. Er is geen koelkast. De boter hangt in een emmer aan de reling en moet binnen voordat ze varen.Haar dochter slaapt in het vooronder, met een blauwe ringband onder het matras, in een diepvrieszak waar ze de lucht uit heeft geduwd. Wat erin zit gaat over de flats waar Svitlana de sleutels ophaalt bij mensen die niet open willen doen, en over een verklaring die ze heeft ondertekend terwijl de zinnen niet van haar waren.Aan het eind van dit water ligt de stad met de rechtbank. De wind staat er goed voor.Dit boek is door AI gegenereerd.