HIJ NOEMDE DE NAAM VAN MIJN DOCHTER

In september 2024 hoort Evelien Ligthart van de recherche dat haar dochter slachtoffer is in een van de grootste zedenzaken van Nederland. In het belang van het onderzoek en de andere betrokken gezinnen wordt besloten dat ze er niet mee naar buiten zal komen zolang het onderzoek loopt.

Haar wereld stort in. Ligthart is niet langer in staat haar werk voort te zetten. Maar na de eerste schok besluit ze haar pijn om te zetten in daadkracht. Omdat ze zelf ooit een minderjarig zedenslachtoffer is geweest, kan ze een inschatting maken van wat haar dochter nodig heeft. Het lukt haar om seksueel misbruik bespreekbaar te maken en een manier te vinden om haar dochter te ondersteunen.

In het openhartige en aangrijpende Hij noemde de naam van mijn dochter vertelt ze voor het eerst haar volledige verhaal. Ze neemt de lezer mee terug naar de dag waarop de recherche haar overviel. Mels van B. was een bekende van haar, die ze volledig vertrouwde. Inmiddels is de Barendrechtse zedenzaak onderdeel van haar leven. Hoe ga je daar als moeder mee om? Hoe sta je je kind zo goed mogelijk bij? Hoe overleef je de emotionele rollercoaster van een langslepend juridisch proces? Hoe ga je om met grote media-aandacht? Ga je met de dader in gesprek? En hoe zorg je ervoor dat je leven ondanks alles in het teken van hoop blijft staan?