HIJ KLINKT ALS DEGENE DIE HET GEZEGD HEEFT

Rusul scheurt de envelop open in de gang, met haar jas nog aan. Blauwe inkt, de straatnaam voluit. Binnenin vraagt een vrouw uit Apeldoorn hoe het gaat met de vogel op de bovenste verdieping. Ze heeft die kamer nooit gezien. Ze betaalt hem al jaren door.In het huis is dat een grap geworden. Rusul leest de brieven voor met een hoge stem en de klemtoon telkens verkeerd, en de hele vergadering zegt het haar na. Maar de penningmeester heeft de kamer inmiddels omgerekend naar vierkante meters, Rusulheeft een zus die elke dag met de trein komt en altijd te vroeg weer weg moet, en een kamer waar niemand woont is een kamer waar iemand kan wonen.Boven aan de trap luistert Hafez mee. Hij onthoudt alles wat er onder hem gezegd wordt, en wat hij teruggeeft kiest hij zelf.Dit boek is door AI gegenereerd.