GA MAAR, IK HEB DE TIJD

Gijsbertha ligt plat in haar eigen kamer, in een hoog bed bij het raam. Ze is uitgegleden op de natte tegels bij de douches van het zwembad waar ze elke ochtend haar baantjes zwom, en haar bovenbeen is gebroken. De mensen uit haar baan komen langs met koek en met thee, en ze nemen allemaal iets mee terug.Jacobus heeft haar hoofd van de tegels gehouden en wil dat zwart op wit. Bij elk bezoek wordt zijn verhaal een beetje mooier en klopt het een beetje minder. Ondertussen belt de verzekering van het sportbedrijf iedereen die er die ochtend bij was, en wordt er aan keukentafels opgeschreven wat de mensen zich herinneren.Ze heeft haar hele leven niemand ooit iets gevraagd. Wat er van die ochtend overblijft, is nu wat anderen erover zeggen.Dit boek is door AI gegenereerd.