- Boeken
- Informatief
- Kunst & Kultuur
- Antieke Geschiedenis
- vaderlandse gesch.
- FIASCO VAN GOEDE BEDOELINGEN
JANSEN VAN GALEN, JOHN
FIASCO VAN GOEDE BEDOELINGEN
24,99incl BTW
Leverbaar binnen 48 uur
Winkelvoorraad
0 Stuk(s)
Volgend jaar bestaan we 100 jaar
Je kan hier zien of het in de echte winkel voorradig is
En anders wordt het meestal de volgende werkdag bezorgd
En dat is al gratis vanaf € 17.50!
Omschrijving FIASCO VAN GOEDE BEDOELINGEN
Stond Nederland in Indonesie ''aan de verkeerde kant van de geschiedenis'', zoals minister Ben Bot in 2005 verklaarde?
Zeventig jaar geleden, op 27 december 1949, draagt een jonge koningin Juliana in het Paleis op de Dam de soevereiniteit over Nederlands-Indie aan Indonesie over. Viereneenhalf jaar eerder, op 17 augustus 1945, hebben in een voortuin te Djakarta Soekarno en Hatta de onafhankelijkheid van hun land uitgeroepen.
De algemeen aanvaarde mythe wil dat Nederland zich in de tussenliggende jaren krampachtig aan zijn Aziatische kolonie heeft vastgeklampt en deze met zelfs militaire middelen, inclusief oorlogsmisdaden, probeerde te behouden.
In werkelijkheid voert Nederland vanaf de rede van koningin Wilhelmina op 7 december 1942 een beleid van geleidelijke dekolonisatie, waarvan het doel is dat een Indonesie als een federale staat op voet van gelijkheid in een Unie met Nederland verbonden blijft. In november 1946 hebben Nederlanders en Indonesiers daaroverIn het bergoord Linggadjati overeenstemming bereikt.
Waarom ging het dan toch zo gruwelijk mis, met 5000 dodelijke slachtoffers aan Nederlandse zijde en minstens 100.000 Indonesische doden als gevolg? Waarom kwam er niets terecht van een Indonesische federatie en bleef die Nederlands-Indonesische Unie een wassen neus? Waardoor was in de jaren vijftig de relatie tussen de voormalige kolonie en het voormalige moederland zo grondig bedorven? Wat had Nederland anders moeten doen?
Zeventig jaar geleden, op 27 december 1949, draagt een jonge koningin Juliana in het Paleis op de Dam de soevereiniteit over Nederlands-Indie aan Indonesie over. Viereneenhalf jaar eerder, op 17 augustus 1945, hebben in een voortuin te Djakarta Soekarno en Hatta de onafhankelijkheid van hun land uitgeroepen.
De algemeen aanvaarde mythe wil dat Nederland zich in de tussenliggende jaren krampachtig aan zijn Aziatische kolonie heeft vastgeklampt en deze met zelfs militaire middelen, inclusief oorlogsmisdaden, probeerde te behouden.
In werkelijkheid voert Nederland vanaf de rede van koningin Wilhelmina op 7 december 1942 een beleid van geleidelijke dekolonisatie, waarvan het doel is dat een Indonesie als een federale staat op voet van gelijkheid in een Unie met Nederland verbonden blijft. In november 1946 hebben Nederlanders en Indonesiers daaroverIn het bergoord Linggadjati overeenstemming bereikt.
Waarom ging het dan toch zo gruwelijk mis, met 5000 dodelijke slachtoffers aan Nederlandse zijde en minstens 100.000 Indonesische doden als gevolg? Waarom kwam er niets terecht van een Indonesische federatie en bleef die Nederlands-Indonesische Unie een wassen neus? Waardoor was in de jaren vijftig de relatie tussen de voormalige kolonie en het voormalige moederland zo grondig bedorven? Wat had Nederland anders moeten doen?
Leesfragment
Specificaties
- MerkUITGEVERIJ PLUIM
- GroepGESCHIEDENIS ALG (680)
- Categorieënvaderlandse gesch.
- EAN/ISBN code9789492928757
- LeverstatusActief




