ER ZIT TWAALF JAAR IN

Als het seizoen voorbij is, hoort de reddingspost bij de strandslag van Wijk aan Zee leeg te staan. Tuncay Kavak blijft. Hij zet koffie voor de surfers die er ''s ochtends invallen en bewaart er twaalf jaar aan ordners: de kinderopvangtoeslag die zijn moeder Nurten vanaf 2013 moest terugbetalen.In november komt er een brief met een bedrag en een regel om onder te tekenen. Zijn zus Yeliz, schuldhulpverlener bij de gemeente Beverwijk, wil tekenen en verder. Tuncay wil alles uitgerekend hebben, post voor post, tot op de cent. Nurten wil dat er iemand aanbelt bij de tweeendertig vrouwen die zij naar het gastouderbureau heeft gebracht.Zaakbehandelaar Rozemarijn Doesburg rijdt door de mist naar het strand om het dossier af te ronden; in 2014 zatzij zelf bij de invordering. Achter de kastwand slaapt sinds december de negentienjarige Furkan, met een sleutel die niemand hem heeft gegeven.