ER ZIT NIKS IN DAT KAPOT KAN

Om kwart over zes staat Nicu Barbu met zijn tas op een parkeerplaats achter de Vissershavenweg in Scheveningen. Het busje van Sorin Vlaicu rijdt naar Roemenie en vertrekt pas als het vol is. Nicu heeft zijn bed in pension Zeezicht opgezegd, en na elf jaar nachtdienst op de gangen van het Haagse Westeinde ligt er een formulier op de motorkap dat hij nog moet tekenen.De hele dag komt er iets bij: drie dozen luiers, een fiets, de wasmachine van iemands schoonzus. Wilma Kroon brengt broodjes en zegt niet dat haar pension in november dichtgaat. Doina Enache neemt zijn nachtroute over en zegt niet wat zij heeft gemeld. Teamleider Ingrid Vos wacht op een handtekening. Sorin weet wie er tegenwoordig opendoet op het adres in Targu Jiu, en neemt dozen aan.Bij de weegbrug blijkt het busje vierhonderdtachtig kilo te zwaar. Alles moet er weer uit.