DOODTIJ

Kees heeft twee weken te vroeg zijn strandtent geopend, met geld dat hij eigenlijk niet had, omdat zijn moeder Rita na vierendertig jaar postbezorging niks meer heeft om voor op te staan. Terwijl de rekeningen zich opstapelen en het dorp begint te praten, duikt er een man op die dagenlang koffie drinkt en naar het water staart zonder iets te vragen. Zijn linker wijsvinger is krom, precies zoals die van Kees'' vader, die twintig jaar geleden verdween. Rita weet meer dan ze zegt. Ergens boven eenkoelkast, achter de kerstversiering, staat een blik met alles wat ze nooit heeft doorgegeven. Terwijl het seizoen voortraast en de gemeente vragen begint te stellen over vergunningen die er niet zijn, moet Kees uitvinden hoeveel je een mens vergeeftvoor wat hij wegliet, en hoeveel voor wat hij achterhield. Het strand vult zich met toeristen, het terras met geruchten, en de vloedlijn schuift elke avond een stukje verder op, tot niemand meer kan doen alsof er niets aankomt.Dit boek is door AI gegenereerd.