DE OMVANG VAN DE RAMP

Eindelijk slaagt de trompettist Ramon-Maria erin de vrouwelijke vedette van het theater waar hij werkt te versieren. Maar eenmaal in bed blijkt hij tot geen enkele daad in staat. Uit woede roept hij de duivel aan. En zie, vroeg in de volgende morgenrijst zijn lid en slaagt hij erin met de bevallige vedette te vrijen.
Die aan de duivel afgesmeekte erectie heeft echter een onvermoed nadeel: de trompettist komt er niet meer van af! De erectie blijkt een symptoom van een dodelijke ziekte: Ramon heeft nog maar zeven weken te leven.
Zijn toekomstperspectief vernauwt zich, wat nu niet gebeurt, gebeurt nooit meer. Hij besluit zoveel mogelijk te halen uit de tijd die hem nog rest. Hij wil elke dag een ander mens uitbeelden. Zo wordt hij crimineel, doetje, zuurpruim, potloodventer, toerist, straatmuzikant en godsdienstwaanzinnige. En ondertussen vraagt hij zich vertwijfeld af waar hij zijn gruwelijk lot aan te danken heeft.
De omvang van de ramp is verschenen in een dozijn talenen wordt alom geprezen als een meesterlijke parodie en een proeve van verbluffende vertelkunst.