DE MACHTIGE BOOM: GESCHREVEN BRONNEN VERSUS ARCHEOLOGIE

De geschreven bronnen van het oude Egypte en de Bijbelse landen zijn een machtige boom voor de geschiedenis van het oosten van het Middellandse Zeegebied en het Nabije Oosten.

Aan de andere kant zijn er archeologische vondsten die soms eentreffende overeenkomst vertonen met objecten van ruim 600 jaar later.

Hebben enkele landen dan een culturele renaissance ondergaan, die zes tot zeven eeuwen later plaatsvond? Of is het mogelijk dat we 600 jaar te veel aan geschiedenis hebben?

Is het dan mogelijk een deel van de geschiedenis te verschuiven en een mooier en completer plaatje te krijgen?