DAT ZEGT DE KLOK

Boele Hoving weegt zijn jongen op een omgekeerde voerton en schrijft het gewicht achter het ringnummer, zoals hij het zijn hele leven doet. Aan het hek staat een man op nette schoenen die een bedrag noemt voor de duivin in het middelste hok. Boele laat hem haar rug zien en verder niets.Dan komt er iemand het pad op met een papier dat hardop moet worden voorgelezen. Luchien, die ooit tegenover hem aan een klaptafel in de trein zat, zegt dat er toen iets is afgesproken over een nest. Er ligt geenbriefje. Er is alleen wat de een zich herinnert en wat de ander zich herinnert, en een dorp dat om dat gesprek heen loopt zoals je in het donker om een greppel loopt.Intussen moet zij naar het zuiden, en het is de zoon van de ander die de wagen rijdt.Dit boek is door AI gegenereerd.