DANK AAN MEVROUW TALSMA

Welmoed zit in de telhut aan de kwelder als er een hond over het pad komt. De eiders gaan van het water, allemaal tegelijk. Ze roept niet en ze staat niet op; ze draait de lange lens erop en drukt af. Diezelfde middag gaan de beelden naar het kantoor op de wal.De hond is van niemand. Aan de Reeweg staat er vlees voor hem klaar op een emaillen bord, en ''s nachts slaapt hij in de loods bij Sergio, die hem voert en hem nooit van zichzelf noemt. Vraag je van wie hij is, dan zeggen ze: van het eiland.Wat er van de wal terugkomt, geldt niet voor hem alleen maar voor elke hond hier. Aan de bar gaat een lijst rond die niemand hardop bespreekt. En dan hangt op een avond de ketting leeg bij het hok.Dit boek is door AI gegenereerd.