BRAM

De theedoek is nog nat van de vaat als Wies het gegil hoort achter het containerhok. Een meisje met bloed op haar arm, een vader die fluistert dat ze niets moet zeggen, en drie meter verderop, roerloos in het hoge gras: Bram. Niemand hoeft te vragenvan wie hij is.Wies zwijgt. Ze heeft hem twee jaar geleden uit een schuur gehaald, van een ketting van anderhalve meter, en ze is niet van plan hem nog een keer te verliezen. Maar op het vakantiepark wordt een dossier gebouwd, formulier voor formulier, verklaring voor verklaring, en dinsdag is er een beoordeling in Goes waar niemand vraagt wat er werkelijk gebeurd is op dat onverlichte pad.Terwijl de een een verhaal optekent dat hem moet vrijpleiten, houdt de ander een verhaal overeind dat haarniets meer kost dan ze al kwijt is. Tussen de kassabonnen en de meterstanden, tussen wat gezegd wordt en wat verzwegen blijft, wacht een hond in een hok met een nummer op de deur.Wie zal hem zijn naam laten houden?Dit boek is door AI gegenereerd.