BIJNA VOL

Marijke dekt een tafel voor negen, al zijn er allang geen negen meer om aan te zitten. Het pension aan de Langestreek is niet meer van haar, maar haar handen weten dat nog niet: de suikerpot moet precies in het midden, de messen met het lemmet naar binnen, de servetten in de driehoek die ze veertig jaar geleden heeft aangeleerd. Ergens tussen een brief die te laat komt en een koper die geen haast heeft, wachten Marijke en haar dochter Sanne op een woord dat alles zou kunnen rechtzetten. Verderop, aan de Reeweg, houdt een man met aarde onder zijn nagels zich stil bij een tuinhek, met een naam in zijn hoofd die hij al jaren probeert te vergeten. Wie er straks weer aan die lange tafel gaat zitten, en wie voorgoed is opgeschoven, wordt niet ingetallen beslist maar in kleine, koppige gebaren: een stoel die wel of niet wordt aangeschoven, een brief die wel of niet wordt verstuurd. Negen was altijd bijna vol. De vraag is wie er nog bij mag komen zitten.Dit boek is door AI gegenereerd.